Archief van
Maand: mei 2017

Op zoek naar Nederlands graf op Arlington Cemetery

Op zoek naar Nederlands graf op Arlington Cemetery

Memorial Day 2014

Vlak voordat wij naar Washington D.C. gaan lees ik een artikel over een gesneuvelde Nederlandse soldaat.

Dirk van Beusekom is marineofficier in Nederlands-Indië. Hij keert eind jaren ’30 met zijn vrouw terug naar Nederland, waar niet veel later de oorlog uitbreekt. Samen met andere mariniers weet hij in Engeland te komen, waar hij het bericht ontvangt vader te zijn geworden van een dochter. Dit nieuws maakt hem zielsgelukkig en hij laat een teddybeer naar haar opsturen. Door de oorlog kan hij niet naar huis, maar vaart per onderzeeër de wereld over.

Zijn laatste reis gaat naar Connecticut in de Verenigde Staten. Bij het laden van torpedo’s breekt een hijskabel, waardoor een torpedo op Dirk valt en hij op slag dood is, slechts 35 jaar oud. Zijn lichaam wordt overgebracht naar de nationale begraafplaats Arlington in Washington D.C. Zijn dochter heeft hij nooit gezien, zij heeft slechts de teddybeer als aandenken aan haar vader.

Het verhaal raakte me en maakte dat ik zijn graf wilde bezoeken. Toevallig is het op de dag dat wij Arlington bezoeken Memorial Day, een dag waarop gesneuvelde Amerikaanse soldaten herdacht worden. Alle graven zijn voorzien van een vlaggetje en een roos, er zijn veel herdenkingsplechtigheden gaande. Na enig zoekwerk vinden we de Nederlandse sectie en ook het graf van Dirk van Beusekom. Mooi om hem op deze dag te kunnen herdenken.

In het wilde westen

In het wilde westen

De mooiste plek van de dag?

Als we het terrein van de Cliff Dwellers Lodge oprijden, ligt een dag vol indrukwekkend natuurschoon achter ons. The North Rim van de Grand Canyon en The Vermillion Cliffs streden om de titel ‘mooiste plek van die dag’. Er zou nog een concurrent bijkomen in die competitie.

Twee benzinepompen, een rommelig kantoortje, een restaurant en wat motelkamers, veel meer stelt onze overnachtingsplek niet voor. Toch voelt het er heel gemoedelijk en fijn. In het restaurant volgt hond Dreamer elk bord  dat de keuken uitkomt, volkomen terecht want er worden heerlijke maaltijden bereid.

Tijdens het eten wordt het langzaam donker en stil. De temperatuur is nog steeds aangenaam, waardoor we op onze veranda bijkomen van de dag. De buren zitten ook buiten, we raken aan de praat en drinken een biertje. Wanneer de lampen op het terrein later uitgaan wordt het aardedonker en zien we sterren zo ver het oog reikt. Liggend op de grond kijken we omhoog, gefascineerd door wat we zien. In stille bewondering blijven we nog lang kijken naar al het gefonkel. Dit is misschien wel de mooiste plek van vandaag!

Marrakech

Marrakech

Terug in de tijd

Onze Riad staat midden in de oude stad van Marrakech. Al snel leren we omslachtig om ons heen te kijken als we naar buiten gaan, brommers, fietsen en karren met ezels beheersen de straat waarbij je als voetganger weinig rechten hebt. Het straatbeeld is fascinerend, mooi en lelijk tegelijk. De oude Koranschool Mederssa doet ons denken aan Andalusië, de oorsprong van de Moorse bouwstijl ligt hier. Het centrale plein staat vol eetkraampjes die er met name ’s avonds mooi uitziet met de opstijgende rookwalmen.

Het duurt niet lang voordat we op de overdekte markt op sympathieke wijze financieel worden afgezet. Hierdoor leren we snel hoe om te gaan met de marktkoopmannen en opdringerige jongetjes die je de weg willen wijzen. Onder het genot van een kopje muntthee of nosnos (koffie met melk) rusten we regelmatig even uit.

Het Atlas-gebergte ligt op korte afstand ten zuiden van de stad. Tijdens een dagtocht door dit gebied bezoeken we een aantal valleien, maken we een pittige wandeling en wordt er geluncht bij een Berberfamilie in een afgelegen bergdorpje. Onze eigen kookkunsten worden op de proef gesteld tijdens een kookworkshop, waarvoor we eerst op de markt de ingrediënten voor een tagine inkopen. Bij de lokale poelier wordt voor onze verbijsterde ogen een kip uit haar hok gehaald en ter plekke geslacht,  een wrede werkelijkheid die we liever hadden overgeslagen. Na de workshop maken we de zwerfkatten blij met de restjes. Aan het eind van ons verblijf regent het, waardoor de geuren en kleuren van deze Koningsstad wat vervagen. De ervaring wordt er niet minder om, al onze zintuigen zijn deze week ten volste geprikkeld.

Klik op de foto hieronder om het foto-album te openen:
MarrakechMarrakech

Slapen in de jungle van Costa Rica

Slapen in de jungle van Costa Rica

Door de ramen van gaas klinkt een luid gebrul.

Het is nog donker, verschrikt zitten we rechtop in bed. ‘Wat was dat?’

Naar buiten glurend stellen we vast dat er geen leeuw op de veranda staat. Welk beest maakt er dan zo’n angstaanjagend geluid?! Weer klinkt gebrul, het lijkt van boven te komen. Voorzichtig doen we de deur open om buiten poolshoogte te nemen. Langzaam wordt het licht, bladeren ritselen, iets zwarts beweegt in de bomen. Op deze vroege ochtend in het Parque Nacional Tortuguero in Costa Rica maken we kennis met de brulaap. Wat een herrieschoppers! Ze zullen ons tijdens deze reis nog vaak wakker maken, gek genoeg mis ik ze soms in de stadsjungle thuis.

Ongerepte natuur op Tenerife

Ongerepte natuur op Tenerife

In april ontdekten we het noordwesten van het Canarische eiland Tenerife.

Een ruige zee, hoge kliffen en heel veel groen bepaalde het uitzicht. Lieflijke stadjes als La Orotava en Garachico werden bezocht. Puerto de la Cruz heeft een gemoedelijk oud centrum met in de visserswijk La Ranilla ook veel muurschilderingen. De mensen zijn vriendelijk en het eten goed. Dat ‘el Barraquito’ één van de specialiteiten van het eiland is werd al snel duidelijk, de zoete koffie met likeur is heerlijk.

Dat we op een tropisch eiland waren merkten we pas echt toen de zon na een paar dagen ging schijnen. De bananenplantages waren ineens veel groener en al die bijzondere fruitbomen leken zich toen pas te tonen. De 3700 m. hoge vulkaan ‘El Teide’ lag de eerste dagen verscholen in de wolken, maar daarna domineerde deze hoogste berg van Spanje het beeld.

De ongerepte natuur op Isla baja (de westpunt van het eiland) is overweldigend. Bij Punta de Teno waaiden we bijna weg, maar wat een indrukwekkend uitzicht op de kliffen. Onnoemlijke haarspeldbochten brachten ons naar het dorpje Masca, hooggelegen omringd door ravijnen met prachtige uitzichten. Voor veel wandelaars is dit een plek om weer op krachten te komen voor de volgende etappe, we knikten ze bemoedigend toe en stapten weer in onze Mini om door te rijden.

Pas de laatste dagen in Alcalá aan de westkust merkten we dat dit eiland door veel toeristen wordt bezocht, naarmate je verder naar het zuiden gaat neemt de hoeveelheid vakantiegangers toe. Als je meer van rust houdt, dan is dit in het noordwesten heel goed te vinden, tenminste in april.

Klik op de foto om het album te openen:
TenerifeTenerife

Top