Archief van
Categorie: Reisverslag

Costa Calida, een stukje onbekend Spanje

Costa Calida, een stukje onbekend Spanje

De Costa Calida is niet het meest bekende deel van Spanje, maar bleek een heerlijke plek om van de najaarszon te genieten. Deze strook kust ligt tussen Andalusië en de Costa Blanca, met in het achterland mooie natuur en leuke steden. We verbleven in het dorpje Isla Plana, waar we tegenover de kerk een leuk buurthuis aantroffen waar de locals elkaar de hele dag door ontmoeten. ’s Ochtends een koffie met de krant, ’s middags wat tapas en ’s avonds een biertje, het bleek een fijne uitvalsbasis voor de nodige uitstapjes.

Bizarre rotsformaties, lege stranden, een naaldbos, muurschilderingen, mooie gebouwen en lekker eten, allemaal ingrediënten voor een heerlijke week in de zon.

Een ongeplande korte route naar ons verblijf bleek door een soort drooggevallen rivierbedding te gaan, waarbij we in een slakkengang door de kuilen hobbelden met een stofwolk achter ons aan. Ook het bezoek aan een verlaten mijn zal ons lang bijblijven, een hele bijzondere omgeving met prachtig gekleurde oppervlakten.

Op de Kaap Tinoso is een kasteel herbouwd dat vroeger dienst deed als verdedigingswerk voor de stad Cartagena. Op de weg naar boven heb je mooie uitzichten over de bergen en het water. De onderwaterwereld rond de Kaap bleek tijdens een aantal duiken ook zeker de moeite waard. Kortom, een nieuw ontdekt stukje Spanje waar we heerlijk tot rust zijn gekomen.

Klik op de foto om het fotoalbum te openen

Costa CalidaCosta Calida

Op excursie in eigen land

Op excursie in eigen land

Citytour #knit010

Rotterdam kende ik niet goed, toen ik las over een wandeling door de stad waarbij wol en breien ook aan de orde komen was ik al snel enthousiast. De stadstour werd gereserveerd en gisteren treinde ik naar ‘010’. Zus was ook van de partij en we lunchten eerst heerlijk bij Ayla. Daarna ontmoetten we de tourguide Puk Vossen bij het CS en kon de wandeling beginnen.

Tijdens de excursie vertelde Puk over de plekken waar we langskwamen, hoe sommige bouwstijlen haar hebben geïnspireerd voor breipatronen. We kwamen zeer vreemd uitgedoste mensen tegen en bleken de wereldhavendagen ook in het centrum voelbaar. Een stoffenzaak werd bezocht en ook deden we twee wolwinkels aan om heerlijk in rond te neuzen. Dat het heerlijk weer was, stemde alleen maar vrolijker en maakte dat we lekker in het zonnetje konden zitten met een drankje.

Een stuk wijzer over de stad en met nieuwe aankopen in de tas kwamen we na een tocht van 5 km. weer terug bij het centraal station. Zeer de moeite waard deze citytour, door een stad die nu iets minder onbekend is.

Klik op het foto om het album te openen
KNIT010KNIT010

Een etmaal in Madrid

Een etmaal in Madrid

Slechts 24 uur had ik in Madrid

Daarna zou mijn reis doorgaan naar Andalusië voor een Spaanse taalcursus. Mijn koffer zette ik dus snel af bij mijn overnachtingsadres, midden in de wijk Latina waar een gezellige bedrijvigheid heerste. Een enorme plensbui stuurde me al snel een café in waar ik opdroogde onder het genot van wat tapas. Eenmaal weer droog liep ik langs de kathedraal, het koninklijk paleis en de opera naar de wijk Chueca. Onderweg stopte ik bij de Iglesia de San Antonio dos Alemanes, de buitenkant leek niet veel bijzonders maar binnenin zou een prachtig interieur verstopt zijn. Helaas zat de deur dicht, maar een vriendelijke oude man vertelde me dat de kerk met een kwartier open zou gaan en dat ik maar even koffie moest gaan drinken in het naastgelegen café. Dit bleek een leuk etablissement te zijn, waar fietsen aan de muur hingen en te veel lekkers op de kaart stond. De koffiepauze duurde dan ook iets langer voordat ik terug liep naar de kerk. Hier stonden de deuren inmiddels open en zag ik prachtige muurschilderingen waar ik ook keek. Een Spanjaard vroeg me hoe ik van het bestaan van deze kerk afwist, want het is niet algemeen bekend. Zelf ontdekte hij het pas na er al jaren voorbij gelopen te zijn. Met hem volgde een leuk gesprek op de stoep van de kerk, een trotse Madrileen die graag vertelde over zijn stad. Ignacio (Nacho voor intimi) raadde me aan naar de Egyptische tempel te gaan om daar de zonsondergang te bekijken, hiervoor bleek echter geen tijd meer te zijn. Chueca bood nog wat leuke straatjes aan en ook de markt van San Anton, waarna ik de weg naar de Plaza Mayor probeerde te vinden. Een wolwinkel trok natuurlijk mijn aandacht en ook een bar waar Churros con chocolate gegeten werden. Het was inmiddels donker toen ik het Plaza Mayor bereikte, dit plein straalde niet uit wat ik gedacht had. Er liepen straatverkopers rond en politieagenten in busjes hielden de wacht. Snel liep ik door naar Mercado San Miguel, waar een gezellige drukte heerste en allerlei lekkers uitgestald stond.

De volgende ochtend vertrok ik na een typisch Spaans ontbijt van tostadas y café con leche naar het Retiro Park. De metro uitkomend bevond ik me ineens tussen allerlei militair vertoon, hele pelotons in hun mooiste uniforms hielden zich op in groepjes, zingend en lachend. Wat navraag leerde me dat het een nationale feestdag was en dat er een defilé afgenomen zou worden door de koning. Tijd om hier op te wachten was er niet. Verder ging ik dus naar het stadspark, waar een heerlijke zondagochtend rust heerste. Fietsers, hardlopers, skaters en hondenbezitters passeerden in het in herfstkleuren getinte park. Het Palacio de Cristal geeft met de vele glazen ramen een mooi effect en de expositie binnen met enkel wat stoelen en een koffer zorgde voor een bijzondere sfeer. De serene rust zorgde ervoor dat ik te laat uit het park vertrok en als een haas m’n koffer moest halen om op tijd op station Atocha te zijn om mijn trein naar Cadiz te halen. Dit lukte met slechts 1 minuut voor vertrek op de klok. Hijgend boemelde ik Madrid uit.

Klik op de foto om het album te openen

MadridMadrid

Weekend in Dublin

Weekend in Dublin

Een feestelijk weekend in Dublin

Het bemachtigen van concertkaartjes voor een concert van Bruce Springsteen in Dublin, bracht ons een heel weekend naar deze Ierse stad. Een stad die wordt opgesplitst door de rivier Liffey, met ten noorden ervan een wijk in opkomst waar leuke, kleine zaakjes zich vestigen. Ten zuiden van de stad ligt de wijk met de meeste bezienswaardigheden.

Direct na aankomst op vrijdagmiddag bezochten we Trinity College met de Book of Kells en de enorm indrukwekkende Long Room. De vel gekleurde Georgian doors op Merrion Square gingen niet onopgemerkt voorbij, net zo min als het standbeeld van Oscar Wilde. De schrijver is tegenover de plek waar zijn standbeeld staat geboren.

Op zaterdag startten we onze trouwdag met een geweldig lekker ontbijt bij Brother Hubbard. Hier ligt de krant klaar met op de voorpagina een recensie van het concert van Bruce van de avond ervoor. De spanning stijgt al licht bij het lezen van zoveel enthousiasme. Met het ontbijt achter de kiezen staken we de rivier over om naar de Temple Bar Food Market te gaan. Het heerlijke weer zorgde voor een vrolijke sfeer in de stad en liet ons heerlijk relaxen in menig stadspark. Irish whiskey, Guinness beer en Ierse wol zijn goed vertegenwoordigd in het straatbeeld, wat de feestvreugde alleen maar verhoogde. Het bontgekleurde interieur van de Newman University Church gaat compleet verscholen achter de eenvoudige gevel, maar bleek zeker een bezoek waard. In het Powerscourt Townhouse hebben we heerlijk geluncht en na een bezoek aan Dublin Castle en Christ Church Cathedral sluiten we de dag af met een ‘Irish folklore & storytelling night’.

Als de concertdag is aangebroken zijn de zenuwen al vroeg aanwezig. Eerst werd er nog ontbeten bij WUFF, waar in de straat allerlei foto’s herinnerden aan de Paasopstand van precies 100 jaar daar voor. Een wandeling langs de Guinness fabriek, het bezichtigen van Street Art en het drinken van heerlijke koffie maakten het een fijne zondagochtend.

Dan is het tijd om de concertoutfit aan te trekken en op pad te gaan naar Croke Park. Onze tickets lagen klaar bij de box office vlakbij het stadion. De toegang was snel gevonden en in een heel gemoedelijk sfeer schuifelden we naar voren. Nog nooit ging het betreden van de pit bij een concert van Bruce zo rustig en al snel hadden we nieuwe beste vrienden. Als de band start breekt een groot feest los, met een gastoptreden van Bono als kers op de taart. De concertbeleving tussen de Ieren was geweldig, wat een leuk volk. Na het concert stroomde het stadion weer net zo rustig leeg als het ruim 3 uur eerder vol stroomde.

Door op onderstaande foto te klikken wordt het foto-album geopend

DublinDublin

Paragliden in Zwitserland

Paragliden in Zwitserland

Paragliden in de Alpen

Een aantal jaar geleden las ik een artikel in de National Geographic Traveler over het Berner Oberland en over Lauterbrunnen in het bijzonder. Een vallei gelegen aan de voet van de Alpentoppers Jungfrau, Eiger en Monch. Een vallei vol groene weides met bloemen, koeien en schapen. Een plek waar maar liefst 70 watervallen naar beneden vallen, een plek waar Zwitserland op haar best is en waar de betreffende journalist met een parachute boven had gehangen. Dat wilde ik ook! We waren in die tijd veel in Zwitserland en een weekend Lauterbrunnen was snel geregeld.

Bij aankomst waren de weersomstandigheden niet goed voor een afdaling. De vooraf geboekte vlucht kon niet doorgaan, we duimden voor betere omstandigheden voor de volgende dag. Die zondagochtend zagen we al vroeg dat het ‘s nachts gesneeuwd had, ook dreven er flarden van wolken door de straten. Een prachtig gezicht, maar niet veelbelovend voor onze vlucht. Bij het ontbijt kregen we toch een belletje dat het door kon gaan, de vooruitzichten waren goed.

De Nieuw-Zeelander Dan haalde ons op om naar het iets verderop gelegen Stechelberg te rijden van waar de kabelbaan ons naar boven zou brengen. Nog net op tijd kwam de andere piloot, Bruno, op zijn motor aangescheurd, zodat we compleet waren en op pad konden. De sneeuwlaag werd steeds dikker naarmate we hoger kwamen. De klim naar een open veld van waar we zouden starten bleek best pittig, het sneeuwde zelfs een beetje. Eenmaal op de startlocatie liet de zon zich zien en brak de bewolking hier en daar open, een prachtig gezicht. Ingesnoerd en voorzien van helm volgde instructies en moest een verzekeringsbewijs getekend worden.

Daarna zat ik ineens aan Bruno vast en renden we van een berg af om te gaan vliegen. Geen moment was het eng, hangend in de lucht is het uitzicht zo mooi dat je alleen maar kunt genieten. Dat het zwevend op deze hoogte behoorlijk fris is merkten we al snel, de kou is echter snel vergeten door alles wat er te zien is. Wolken cirkelden om ons heen, trokken open en weer dicht. Rotswanden kwamen akelig dichtbij, vogels floten en watervallen denderden omlaag. Dat het af en toe voelde alsof je op een boot zat was wat minder prettig, maar Bruno hield de koers zo veel mogelijk recht. Na zo’n 20 minuten kwam de grond weer in zicht en landden we keurig op onze voetjes in het gras. Wat een geweldige belevenis! Terug in het dorp warmden we weer op met koffie en thee en bekeken de vele gemaakte foto’s, Zwitserland is hier zeker op haar mooist!

Lauterbrunnen from Clasca Daalman on Vimeo.

Marrakech

Marrakech

Terug in de tijd

Onze Riad staat midden in de oude stad van Marrakech. Al snel leren we omslachtig om ons heen te kijken als we naar buiten gaan, brommers, fietsen en karren met ezels beheersen de straat waarbij je als voetganger weinig rechten hebt. Het straatbeeld is fascinerend, mooi en lelijk tegelijk. De oude Koranschool Mederssa doet ons denken aan Andalusië, de oorsprong van de Moorse bouwstijl ligt hier. Het centrale plein staat vol eetkraampjes die er met name ’s avonds mooi uitziet met de opstijgende rookwalmen.

Het duurt niet lang voordat we op de overdekte markt op sympathieke wijze financieel worden afgezet. Hierdoor leren we snel hoe om te gaan met de marktkoopmannen en opdringerige jongetjes die je de weg willen wijzen. Onder het genot van een kopje muntthee of nosnos (koffie met melk) rusten we regelmatig even uit.

Het Atlas-gebergte ligt op korte afstand ten zuiden van de stad. Tijdens een dagtocht door dit gebied bezoeken we een aantal valleien, maken we een pittige wandeling en wordt er geluncht bij een Berberfamilie in een afgelegen bergdorpje. Onze eigen kookkunsten worden op de proef gesteld tijdens een kookworkshop, waarvoor we eerst op de markt de ingrediënten voor een tagine inkopen. Bij de lokale poelier wordt voor onze verbijsterde ogen een kip uit haar hok gehaald en ter plekke geslacht,  een wrede werkelijkheid die we liever hadden overgeslagen. Na de workshop maken we de zwerfkatten blij met de restjes. Aan het eind van ons verblijf regent het, waardoor de geuren en kleuren van deze Koningsstad wat vervagen. De ervaring wordt er niet minder om, al onze zintuigen zijn deze week ten volste geprikkeld.

Klik op de foto hieronder om het foto-album te openen:
MarrakechMarrakech

Ongerepte natuur op Tenerife

Ongerepte natuur op Tenerife

In april ontdekten we het noordwesten van het Canarische eiland Tenerife.

Een ruige zee, hoge kliffen en heel veel groen bepaalde het uitzicht. Lieflijke stadjes als La Orotava en Garachico werden bezocht. Puerto de la Cruz heeft een gemoedelijk oud centrum met in de visserswijk La Ranilla ook veel muurschilderingen. De mensen zijn vriendelijk en het eten goed. Dat ‘el Barraquito’ één van de specialiteiten van het eiland is werd al snel duidelijk, de zoete koffie met likeur is heerlijk.

Dat we op een tropisch eiland waren merkten we pas echt toen de zon na een paar dagen ging schijnen. De bananenplantages waren ineens veel groener en al die bijzondere fruitbomen leken zich toen pas te tonen. De 3700 m. hoge vulkaan ‘El Teide’ lag de eerste dagen verscholen in de wolken, maar daarna domineerde deze hoogste berg van Spanje het beeld.

De ongerepte natuur op Isla baja (de westpunt van het eiland) is overweldigend. Bij Punta de Teno waaiden we bijna weg, maar wat een indrukwekkend uitzicht op de kliffen. Onnoemlijke haarspeldbochten brachten ons naar het dorpje Masca, hooggelegen omringd door ravijnen met prachtige uitzichten. Voor veel wandelaars is dit een plek om weer op krachten te komen voor de volgende etappe, we knikten ze bemoedigend toe en stapten weer in onze Mini om door te rijden.

Pas de laatste dagen in Alcalá aan de westkust merkten we dat dit eiland door veel toeristen wordt bezocht, naarmate je verder naar het zuiden gaat neemt de hoeveelheid vakantiegangers toe. Als je meer van rust houdt, dan is dit in het noordwesten heel goed te vinden, tenminste in april.

Klik op de foto om het album te openen:
TenerifeTenerife

Top